HOME ABOUT THIS SITE CONTACT US
De Islam Veroordeelt het Terrorisme - Harun Yahya
De Islam Veroordeelt het Terrorisme

En Allah roept naar het tehuis van Vrede en leidt wie Hij wil naar het rechte pad
(Koran, 10: 25)



DE WARE GEZICHT VAN DEGENEN, DIE IN DE NAAM VAN HET GELOOF TERREURACTIES PLEGEN

De besproken voorbeelden laten zien dat het organiseren van terreuracties tegen onschuldige mensen volkomen tegen de Islam indruist en dat het onwaarschijnlijk is dat een moslim zo'n misdaad kan uitvoeren. In tegendeel moslims zijn er verantwoordelijk voor om deze mensen te stoppen, "onheil uit de wereld" te verwijderen en vrede en veiligheid te brengen voor de gehele mensheid in de wereld.

Het is niet mogelijk om te spreken over "christelijke terreur", "joodse terreur" of "islamitische terreur". Wanneer we de achtergrond van de daders die zulke daden verrichten nader onderzoeken, komt naar voren dat dit terrorisme niet een religieuze, maar een sociale fenomeen is.

Kruisvaarders: barbaren die hun eigen religie hebben vertrapt

De ware boodschap van een religie of geloofsovertuiging kan vele malen door haar eigen aanhang vertekend worden. De kruisvaarders, wiens periode een donkere tijdperk van de christelijke geschiedenis vormt, is een voorbeeld van dit soort vertekening.

De kruisvaarders waren Europese christenen die tegen het einde van de 11de eeuw begonnen met het ondernemen van militaire expedities, om het Heilige Land (Palestina en omgeving) van de moslims terug te veroveren. Ze begonnen aan hun expeditie met een zogenaamde religieuze doel, maar verwoestten toch elk stuk land die ze betraden en verspreidden overal angst en verschrikking. Tijdens hun tocht voerden ze massa-executies uit onder de burgers en plunderden vele dorpen en steden. De verovering van Jeruzalem, waar moslims, joden en christenen leefden onder islamitische regime, werd de scène van een immense bloedvergieten. Genadeloos vermoordden ze alle moslims en joden in de stad.


Onder de islamitische heerschappij leefden de moslims, joden en orthodoxe christenen vredig met elkaar in Jeruzalem. Toen de Kruisvaarders Jeruzalem bezetten (zie boven) pleegden ze vreselijke slachtpartijen. Ze gingen verder met hun opmars naar andere steden en gingen ook daar door met hun plunderingen en moorden.

In de woorden van een historicus, "Ze vermoordden alle Arabieren en Turken die ze vonden…man of vrouw."16 Eťn van de kruisvaarders, Raymond of Aguiles, schepte op met deze gewelddadigheid:

Fantastische aanzichten waren te zien. Sommige van onze mannen (en dit waren de meer genadevolle) onthoofden hun vijanden; anderen schoten met pijlen, zodat ze van de toren afvielen; anderen martelden hen langer door ze levend in de vlammen te werpen. Bergen vol met hoofden, handen en voeten was te zien in de stad. Het was moeilijk om te lopen zonder te struikelen door de ledematen. Maar dit was gering met wat er afspeelde in de Tempel van Salomon, een plaats waar religieuze litanieŽn voorgedragen werden…in de Tempel van Salomon kwam het bloed tot aan de knieŽn van de ruiters en beugels.17

In twee dagen vermoordden de kruisvaarders ongeveer 40.000 moslims op barbaarse wijze zoals werd beschreven.18

De barbaarsheid van de kruisvaarders was zo extreem, dat ze tijdens de 4de Kruistocht Constantinopel (huidige Istanbul) plunderden, een christelijke stad, en goud stalen van de kerken.

Natuurlijk druiste deze barbaarsheid volkomen in tegen de christelijke doctrine. Christelijkheid, in de woorden van de bijbel is een "boodschap van liefde". In de gospel volgens Matthaus wordt bericht, dat Jezus tegen zijn volgelingen het volgende zei: "…Hebt uw vijanden lief; zegent ze, die u vervloeken; doet wel dengenen, die u haten; en bidt voor degenen, die u geweld doen, en die u vervolgen." (Mattheus 5:44). In de gospel volgens Lukas wordt bericht dat Jezus "Dengene, die u aan de wang slaat, biedt ook de andere..(Lukas 6:29) zei. In geen enkel gedeelte van de gospel is er een verwijzing naar de rechtvaardiging van geweld; dus is het vermoorden van onschuldige mensen ondenkbaar. Men kan het concept "het vermoorden van onschuldigen" in de Bijbel vinden; maar alleen in de poging van Koning Herods om Jezus te vermoorden toen hij een baby was.

Als het Christendom een religie is dat gebaseerd is op liefde en voor gewelddadigheden geen plaats heeft, hoe konden de christelijke kruisvaarders dan ťťn van de meest gewelddadige gruwelheden in de geschiedenis begaan? De reden hiervoor is dat de kruisvaarders voornamelijk uit onwetende mensen bestond, die beter als gepeupel omschreven kan worden. Deze massa, die bijna niets van hun religie afwist, die bijna nooit in hun leven de bijbel had gelezen of gezien, en die grotendeels niet bewust was van de morele waarden van de Bijbel, waren verleid tot barbaarsheid, onder de propaganda van de slogans, die deze brutaliteiten als "Gods Wil" presenteerden.


Op 12 september 1204, marcheerden de Kruisvaarders naar Constantinopel, die destijds onder het christelijke bewind was. In hun plunderingen in de stad gingen ze zover, dat ze zelfs goud uit de kerken roofden.

Het is het waard om te vermelden dat in die periode, de Oosterse Kerk -bijvoorbeeld de mensen van Byzantium- die in cultureel opzicht ver van de Westerse christenen waren, in grotere mate de menselijk waarden in stand hielden. Zowel als voor en na de veroveringen van de kruisvaarders, slaagden de orthodoxe christenen erin om met de moslims samen te leven. Terry Jones, de BBC commentator, verklaarde dat het geciviliseerde leven opnieuw begon met de terugtrekking van de kruisvaarders uit het Midden-Oosten en de leden van de drie monotheÔstische religiŽn terugkeerden tot een vriendelijke coŽxistentie."19

Het voorbeeld van de kruisvaarders wijst op een algemeen fenomeen; hoe meer onwetend, intellectueel onderontwikkelt de aanhangers van een ideologie zijn, hoe eerder ze neigen naar geweld. Dit geld ook voor de ideologieŽn die niets met religie te maken hebben. Alle communistische bewegingen in de wereld neigen naar geweld. De meest barbaarse en bloeddorstigste van hen waren de Red Khmers in Cambodja. Dit was zo omdat zij de meest onwetende waren onder de communisten.

Het "BedoeÔnse karakter" in de Koran

In de periode van de Profeet Mohammed (vzmh), bestonden er twee sociale structuren in ArabiŽ. De stadsbewoners en de BedoeÔnen (woestijn Arabieren). In de Arabische steden heerste een ontwikkelde civilisatie. Handelsbetrekkingen verbonden de steden met de buitenwereld, wat tot de cultivering van "goede manieren" onder de Arabische stadsbewoners bijdroeg. Ze hadden verfijnde esthetische waarden, en genoten literatuur en in het bijzonder poŽzie. Woestijn Arabieren aan de andere kant, waren nomadenstammen die leefden in de woestijn en een zeer elementaire cultuur hadden. Onbewust van de kunst en literatuur, ontwikkelden ze een ruwe karakter.

De Islam was ontstaan en ontwikkelt onder de burgers van Mekka, de meest populaire stad in het schiereiland. Toen de Islam zich verspreidde naar de rest van het schiereiland, accepteerden de stammen de Islam stapsgewijs. Onder deze stammen bevonden zich ook de woestijn Arabieren, die enigszins problematisch waren: Hun zwakke intellectuele en culturele achtergrond was niet genoeg om de diepte en de nobele geest van de Islam te begrijpen. Dit wordt in de volgende vers gezegd:

De woestijn-Arabieren zijn de hardnekkigsten in ongeloof en huichelarij en het meest geneigd de geboden, die Allah tot Zijn boodschapper heeft nedergezonden niet na te komen. Allah is Alwetend, Alwijs. (Koran 9:97)


In de tijd van de profeet Mohammed waren BedoeÔnen nomaadse stammen. Vanwege de harde omstandigheden waarin ze leefden, hadden ze een harde en ruige cultuur.

De woestijn Arabieren, dat wil zeggen de rondtrekkende sociale groepen die de "hardnekkigsten in ongeloof en huichelarij" waren en hun onwetendheid daartoe neigde, om Gods geboden buiten beschouwing te laten, werden een deel in de islamitische wereld in de tijd van de Profeet (vzmh). Maar in latere perioden werden ze een bron van problemen in de islamitische wereld. De sekte "Kharijis" genaamd, die onder de nomaden opdook, was een voorbeeld hiervan. Het voornaamste kenmerk van deze perverse sekte (hun aanhangers werden "Kharijs" genoemd, de "rebellen", omdat ze afweken van de soennieten, de overgrote meerderheid van de moslims), was hun wilde en fanatieke aard. De "Kharijis" die weinig begrepen van de essentie van de Islam of van de deugden en waarden van de Koran, voerden oorlog tegen alle andere moslims en rechtvaardigden deze oorlog met sommige verzen van de Koran, waaruit ze verkeerde interpretaties maakten. Ze voerden ook "terreuracties" uit. Ali, die ťťn van de naaste vertrouwelingen van de Profeet (vzmh) was en die werd omschreven als de "deur naar de stad van kennis", was vermoord door een Kharijiet.

In latere perioden kwamen de "hashasis", een andere wrede organisatie. Dit was een "terroristische organisatie," die bestond uit onwetende en fanatieke militanten en die zich door het gebrek aan begrip van het wezen van de Islam lieten beÔnvloeden door goedkope parolen en beloften.

Met andere woorden, net zoals de kruisvaarders de christelijkheid vertekenden en verkeerd interpreteerden, legden sommige geperverteerde groepen, die in de islamitische wereld opdoken, de Islam verkeerd uit en begingen ze misdaden. Wat tussen de religieuze sekten en de kruisvaarders gemeenschappelijk was, was hun "Nomaadse karakter". Dat wil zeggen; dat ze onwetend, onverfijnd en ongeciviliseerd waren en het onbrak hun aan het ware begrip van hun religie. De gewelddadigheden die ze begingen, waren eerder het gevolg van dit onbegrip, dan van de leer van de religie, die ze onterecht vertegenwoordigden.

Een terrorist kent geen mededogen- zijn enigste doel is vernietiging

De grondlegger van de Russische Anarchisme, Michael Bakunin en zijn leerling Nechajev definiŽren de ideale terrorist als volgt:

De ideale terrorist is iemand die zich distantieert van de zogenaamde geciviliseerde wereld, met al zijn wetten, moreel en gebruiken. Hij kent maar ťťn wetenschap...de wetenschap van vernietiging.(Artikel in het nieuwsblad The Alarm: Bakunin's Ground-Work for the Social Revolution" 26 december 1885, p.8)

Uit de woorden van Bakunin en Nechajev wordt duidelijk dat terroristen mensen zijn die hun betrekkingen met iedere materiele en spirituele institutie afbreken door alle morele waarden af te wijzen. Ze zien namelijk de instituties als een hindernis in de verwezenlijking van hun plannen. Bakunin verklaart verder: Dag en nacht heeft hij (een revolutionist) ťťn gedachte, ťťn doel: De genadeloze vernietiging; terwijl hij koelbloedig en zonder rust zijn doel volgt. Hij moet te allen tijde bereid zijn te sterven en diegenen eigenhandig vermoorden die hem in zijn doel belemmeren. In zijn "Ground-Work for the Social Revolution" is er een omschrijving gegeven, wat voor persoon een terrorist moet zijn:


Michael Bakunin

Hard zoals hij voor zichzelf is, moet hij ook hard voor anderen zijn. Ieder zwakke gevoel van verwantschap, vriendschap liefde en dankbaarheid moeten onderdrukt worden door de enige koude passie voor het werk van de revolutie.

Deze woorden onthullen het duistere gezicht van het terrorisme en laten zien dat het totaal tegenstrijdig is met de Islam, een religie dat is gebaseerd op vrede, tolerantie en liefde. In de volgende vers openbaart God, dat vrede de enige redding van de mensheid is en dat het volgen van het tegendeel -oorlog en conflict- de voetstappen van de duivel volgen betekent:

O gij die gelooft, komt in volledige overgave en volgt de voetstappen van Satan niet; hij is voorzeker uw verklaarde vijand (Koran 2: 208)



De massapsychologie van het terrorisme

Een ander belangrijke karakteristiek van de terroristen is dat ze collectiefgezind handelen. In deze gezindheid worden individuele ideeŽn en persoonlijke keuzes genegeerd, doordat iedereen op ťťn gemeenschappelijk doel gericht is. Degenen die handelen in deze collectieve gezindheid, kunnen dingen doen die ze niet zouden doen, wanneer ze bij volle zinnen waren, en plegen daden zonder hun eigen wil en bewustzijn te gebruiken. In vele landen laten terroristische groeperingen, die bestaan uit een paar onintelligente en ongeschoolde mensen, zich opzwepen door massamanifestaties en propagandaleuzen, en raken betrokken in gewelddadigheden in het openbaar, zonder bewust te zijn wat ze doen en waarom ze het doen. In een handomdraai kunnen zulke mensen moordenaars of zelfs terroristen worden, die in staat zijn onmenselijke wreedheden te begaan. Een persoon kan stil en kalm zijn wanneer hij alleen is, maar wanneer hij deel uitmaakt van een terroristische groep, kan hij in staat om zomaar brand te stichten en omstanders zonder reden aan te vallen. Deze individuen vallen te offer aan dusdanige dwangvoorstelling(en), dat ze zelfs bereid zijn hun leven voor de zaak op te offeren. De meerderheid van degenen die deelnemen aan terreurdaden hebben vaak een zwakke wil en geweten en worden als een schaap door massapsychologie beÔnvloedt. Verstand en beoordelingsvermogen worden vervangen dor extreme en extravagante emotionalisme en een aanleg voor geweld en agressie. Zulke mensen kunnen makkelijk geprovoceerd worden, zijn intolerant en kennen geen grenzen en wetten. De vergissing van deze massapsychologie wordt in de Koran openbaart, waarin wordt gezegd dat mensen moeten handelen volgens hun eigen wil en intelligentheid:

En volgt niet datgene waarvan gij geen kennis bezit. Voorwaar, het oor, oog en het hart - al deze zullen worden ondervraagd. (Koran 17:36)


Eťn van de bronnen van het terrorisme: "Derde Wereld" fanatisme

Deze voorbeelden uit de geschiedenis kunnen ons helpen om het hedendaagse fenomeen, de zgn. "Islamitische terreur" beter te begrijpen, die tegenwoordig op de top van internationale agenda staat. Dit omdat degenen die terroristische daden beramen, uitvoeren en steunen in naam van de Islam, een kleine minderheid vertegenwoordigen in de islamitische wereld, en die niet veel weg hebben van de "nomaadse karakter" en niets van de Islam. Falend bij het begrijpen van de essentie van de Islam, een religie van vrede en rechtvaardigheid, maken zij misbruik hiervan als een middel van barbaarsheid, wat slechts enkel en alleen een resultaat van hun eigen sociale en culturele structuur is. De oorsprong van deze barbaarsheid, dat men zeer goed als "fanatisme van onderontwikkeling" of "Derde Wereld fanatisme" betitelen kan, is een geestelijke en intellectuele verstandsverbijstering van mensen, die geen liefde voor hun medemens hebben.

Het is een feit dat, in de laatste paar eeuwen, moslims in alle hoeken van de islamitische wereld hebben blootgestaan aan geweld en onderdrukking door Westerse krachten en hun bondgenoten. De kolonistische Europese staten, het door het Westen gesteunde fascistische regime en kolonisten (zoals IsraŽl), hebben grote leed veroorzaakt bij moslims. Voor moslims is dit een situatie dat volgens de richtlijnen van de Koran beantwoord moet worden. In geen enkel deel van de Koran beveelt God de gelovigen op geweld met geweld te reageren. In tegendeel, God beveelt de moslims om kwaad met goed te beantwoorden:

Het goede en kwade zijn niet gelijk. Daarom weerstaat (het kwade) door hetgeen best is. Dan ziet, degene met wie gij vijandschap hebt, hij zal als uw boezemvriend worden. (Koran 41:34)

Er is geen twijfel dat het het recht van de moslims is te reageren op gewelddadigheden. Maar deze reacties moeten niet in blinde haat en onrechtmatige vijandschap geschieden:

En laat de vijandschap van een volk, omdat zij u de toegang tot de heilige Moskee verhinderen, u niet tot geweld aansporen. En helpt elkander in deugdzaamheid en vroomheid. (Koran 5:2)

Hierdoor is het uitvoeren van terroristische daden tegen onschuldige mensen of andere naties onder het mum van "het vertegenwoordigen van onschuldige naties", in geen geval verenigbaar met de Islam.

Een andere punt, dat noemenswaardig is, is dat niet alle Westerse naties en gemeenschappen verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor de hiervoor besproken geweld en onderdrukking tegen moslims. In werkelijkheid zijn het de materialistische - atheÔstische filosofieŽn en ideologieŽn, die in de 19de eeuw overheersen, verantwoordelijk voor de betreurenswaardige situatie. Het Europese kolonialisme is geen product van het Christendom. In tegendeel, het waren antireligieuze bewegingen, die de waarden van het Christendom verloochenden, wat tot kolonialisme voerde. De wortels van de grootste misdaden van de 19de eeuw liggen in het sociaal -darwinistische Ideologie. In de hedendaagse Westerse wereld is er naast een cultuur, die in het algemeen door vreedzame elementen beheerst wordt, wat vanuit de christelijk moraal afstamt, nog steeds een wrede, boosaardige en negatieve invloeden. Eigenlijk bestaat het hoofdconflict niet tussen de Westen en Islam, maar tussen de religieus gezinde mensen van het Westen de moslims in de wereld aan de ene kant, en de mensen die tegen de religie zijn (materialisten, atheÔsten, darwinisten etc.) aan de andere kant.

Een andere indicatie dat de "Derde Wereld fanatisme" niks met de Islam te maken heeft, is dat recentelijk dit fanatisme geÔdentificeerd is met de communistische ideologie. Zoals bekend, soortgelijke antiwesterse terreurdaden waren uitgevoerd in de jaren '60 en '70 door Sovjet gesteunde communistische organisaties. Toen de communistische ideologie haar invloed kwijtraakte, hebben sommige van de sociale structuren die communistische bewegingen hadden doen ontstaan, hun aandacht op de Islam gevestigd om deze te misbruiken. De misdaden die onder de dekmantel van de religie voortgebracht wordt, en die door de inlijving van enige islamitische concepten en symbolen in de vroegere communistische retoriek formuleert wordt, druist volledig in tegen de morele waarden, die het wezen van de Islam laten zien. Een laatste opmerking over deze kwestie is dat de Islam niet speciaal voor een bepaald land of geografische gebied is. In tegenstelling tot de westerse perceptie, is de Islam niet een "oosterse cultuur". De Islam is de laatste, aan de mensheid openbaarde religie, als een gids naar de ware pad voor de gehele mensheid. De moslims zijn er verantwoordelijk voor, de ware religie waarin ze geloven, mee te delen aan alle mensen in alle naties en culturen en ze nader tot de Islam te brengen.

Als gevolg hiervan is er een unieke oplossing voor mensen die in de naam van God terreur uitoefenen, onderdrukkende regimes vormen en deze wereld in een verschrikkelijke levensruimte veranderen i.p.v. het meer mooier te maken: De moraal van de Islam te onthullen en uit te leggen zodat het begrepen en beleefd kan worden door de massa.

Eťn van de methoden van de terroristen is om angst
en paniek uit te zaaien in de gemeenschap

Een hoofdkenmerk van het terrorisme is dat het zijn doelwitten onwillekeurig selecteert. Het feit dat het zijn doelwitten onwillekeurig selecteert is een belangrijke reden voor de verspreiding van angst omdat niemand veilig is. Wanneer mensen weten dat zij mogelijk het doelwit zijn zonder reden, zal niemand zich veilig voelen voor deze terroristen. Er is niets wat een mogelijke doelwit kan doen om zichzelf te beschermen, aangezien de terroristen handelen volgens hun eigen regels in een tijd en plaats van hun eigen keuze. Dus terreurdaden in de gemeenschap zijn sporadisch en onvoorspelbaar.


Terroristische organisaties vallen hun doelen onwillekeurig aan, wat betekent dat onschuldige en weerloze individuen worden vermoord of verwond. Een typische voorbeeld daarvoor was de zenuwgasaanval in de metro in Tokio op 20 maart 1995.

De vergissing van het radicalisme

Samen met het concept van terreur moeten we ook het fenomeen van het radicalisme nazien.

Radicalisme betekent om plotselinge, revolutionaire, destructieve veranderingen in een omgeving te steunen en tot het behalen hiervan een strikte en compromisloze handelingswijze te hanteren. Radicalen kenmerken zich door hun begeerte naar revolutionaire veranderingen en hun onbuigzame en vele malen agressieve houding.

Zoals in elke andere levensgebied is voor moslims ook hier de Koran richtinggevend. Wanneer wij het radicalisme in het licht van de Koran beschouwen, zien wij, dat hij niets met het gedragsmodel gemeen heeft, dat God de moslims heeft bevolen. Als God een gelovige in de Koran beschrijft, beeld Hij hem als een liefdevolle, zachtaardige persoon, die conflicten en ruzies vermijdt en zelfs de meest vijandige mens met warmte en vriendschap benadert. Een voorbeeld dat een gids is in deze situatie is het bevel dat God gaf aan Mozes en Aaron om naar de Farao te gaan en hem op een vriendelijke toon aan te spreken:

Gaat gij beiden tot Pharao, want hij is alle perken te buiten gegaan.

Doch spreekt tot hem op welwillende wijze, opdat hij er lering uit moge trekken, of vrezen. (Koran 20: 43,44)

De farao was ťťn van de meest wrede en rebellerende ongelovigen in zijn tijd. Hij was een dictator, die God ontkende, en idolen aanbad; sterker nog hij onderwierp de gelovigen (de IsraŽlieten van die tijd) aan verschrikkelijke wreedheden en moorden. Maar God beveelde Zijn profeten om naar zo'n vijandige man te gaan en hem op een vriendelijke toon aan te spreken.

Men ziet dat de manier zoals God heeft laten zin, een manier was dat een vriendelijke dialoog omhelst, en niet de manier van conflict met harde woorden, boze slogans en opgehitste protesten.


Voorwaar, Allah gebiedt u het u toevertrouwde over te geven aan hen die er recht op hebben en dat, wanneer gij tussen mensen richt, gij rechtvaardig handelt. En waarlijk, voortreffelijk is datgene, waartoe Allah u maant. Voorzeker, Allah is de Alhorende, de Alziende. (Koran 4:58)

Er zijn nog andere voorbeelden van dialogen tussen de profeet Shoaib en de ongelovigen. Deze dialoog is op deze manier uitgebeeld in de Koran:

En tot Midian zeide hun broeder Shoaib: "O mijn volk, aanbid Allah. Gij hebt geen andere God, dan Hem. En geef geen korte maat of licht gewicht. Ik zie u in voorspoed en ik vrees voor u de straf van een alles omvattende dag."

"En o, mijn volk, geef volle maat en juist gewicht met rechtvaardigheid en bedrieg de mensen niet met hun goederen noch sticht onheil op aarde."

"Hetgeen Allah u heeft toebedeeld, is beter voor u als gij gelovigen zijt. En ik ben geen bewaker over u."

Zij antwoordden: "O Shoaib, beveelt uw gebed, dat wij hetgeen onze vaderen aanbaden, zouden verlaten of dat wij zouden ophouden met ons eigendom te doen wat wij willen? Gij zijt inderdaad verstandig, recht geleid."

Hij zeide: "O mijn volk, wat meent gij indien ik een duidelijk bewijs van mijn Heer heb en Hij mij een goede voorziening heeft geschonken? En ik wil niet, in tegenstelling tot u, mijzelf veroorloven, hetgeen ik u verbied. Ik wil alleen, voor zover ik kan, een verbetering aanbrengen. Alleen door Allah ben ik hiertoe in staat. In Hem vertrouw ik en tot Hem wend ik mij." (Koran 11:84-88)

Als we nader bekijken wat hij zegt, zien we dat Shoaib de mensen uitnodigde om in God te geloven en om hoge morele principes opriep, en dit deed hij met vriendelijkheid en bescheidenheid. We kunnen sommige redenen uitleggen voor de dingen die hij zei in deze verzen:

"Gij zijt inderdaad verstandig, recht geleid": Deze woorden van de ongelovigen aan Shoaib laten zijn warme, vriendelijke, aardige beschaafde karakter zien en dat dit zeer op prijs werd gesteld door de ongelovigen.



Voor de terroristen is het een "levenswijze", om mensen te doden of chaos en verwoesting aan te richten. Voor hen is bloedvergieten een berekende handeling. Ze kunnen zonder gevoel of medelijden onschuldigen neerschieten, bommen werpen op kinderen of een huis opblazen.

…"O mijn volk, wat meent gij…": Dit laat zien dat Shoaib de ongelovigen opriep hun eigen intelligentie en geweten te gebruiken. Met andere woorden hij voert geen pressie uit, maar bespreekt hun eigen ideeŽn, nodigt hen uit om die ideeŽn te overwegen en tot een conclusie te komen dat gebaseerd is op hun eigen vrije geweten.

…"En ik wil niet, in tegenstelling tot u, mijzelf veroorloven, hetgeen ik u verbied…" Het verbod dat Shoaib geeft, is eigenlijk geen verbod. Hij legt uit dat sommige handelingen zondevol zijn en nodigt mensen uit om deze niet te doen.

Als men de Koran nader bestudeert ziet men dat de profeten een warm, zachtaardige en tolerante aard hadden. God beschrijft Abraham in de Koran als:

"…Abraham was uiterst zachtmoedig, verdraagzaam" (Koran 9: 114). In een andere vers wordt de aard van de profeet Mohammed (vzmh) als volgt beschreven:

Door de barmhartigheid van Allah zijt gij (de Profeet) zachtmoedig jegens hen (gelovigen); als gij ruw en hardvochtig waart geweest zouden zij zich zeker uit uw omgeving hebben verwijderd. Vergeef hen daarom en vraag voor hen vergiffenis en raadpleeg hen in belangrijke zaken en wanneer gij vastbesloten zijt, leg dan uw vertrouwen in Allah. Voorzeker, Allah heeft degenen lief die vertrouwen in Hem hebben (Koran 3: 159)

Een belangrijke karakteristiek van radicalisme is woede. Deze houding kan duidelijk gezien worden in speeches, in geschrift en demonstraties van de radicalen. De woede is geen karaktereigenschap van moslims. God omschrijft de gelovigen als:

Zij, die in voorspoed en in tegenspoed wel doen en zij, die toorn onderdrukken en mensen vergeven; Allah heeft hen die goed doen, lief (Koran 3: 134)

Er is geen situatie waarin een moslim zijn woede de vrije loop laat gaan. Het enige wat een moslim van andere mensen verlangt, is dat ze in God geloven en leven volgens morele principes, maar dit is alleen mogelijk door de genade van God. Wat we ook doen, hoe hard we ook de waarheid proberen uit te leggen aan mensen, zijn de harten van de mensen in Gods handen. God herinnert de moslims aan dit belangrijke feit in deze verzen:

Zijn de gelovigen het niet te weten gekomen dat, indien Allah het wilde, Hij het gehele mensdom zou hebben geleid. (Koran 13: 31)

En indien uw Heer had gewild, zouden allen die op aarde zijn, zeker tezamen hebben geloofd. Wilt gij de mensen dan dwingen, gelovigen te worden. (Koran 10: 99)

Hiervoor is het de plicht van een moslim om alleen de feiten uit te leggen en uit te nodigen om deze te accepteren. Of ze het wel of niet accepteren ligt volkomen aan hun eigen geweten. God openbaart deze waarheid in de Koran,, waar hij zegt dat er geen dwang is in de religie:

Er is geen dwang in de godsdienst. Voorzeker, het juiste pad is van dwaling onderscheiden; derhalve, hij die de duivel verloochent en in Allah gelooft, heeft een sterk houvast gegrepen, dat onbreekbaar is. Allah is Alhorend, Alwetend. (Koran 2: 256)

Daarvoor kan er geen enkele dwang toegepast worden om mensen te dwingen om te geloven en moslims te worden, of moslims te dwingen tot gebeden en geen zonden te plegen. Er wordt alleen aangeraden. God openbaart in een paar verzen dat voor de Boodschapper van God is gericht, dat moslims geen onderdrukkers zijn:

Wij weten het beste wat zij zeggen en gij zijt er niet om hen te dwingen. Vermaan dus met de Koran hem die Mijn bedreiging vreest. (Koran 50:45)

Zeg: "O, gij mensen, nu is de waarheid van uw Heer tot u gekomen. Wie daarom die leiding volgt, volgt haar ten bate van zijn eigen ziel en wie dwaalt, dwaalt slechts tot haar nadeel. En ik ben geen bewaker over u." (Koran 10:108)

Moslims zijn er alleen verantwoordelijk voor om hun religie uit te leggen, ze oefenen op niemand druk of dwang, en worden aangespoord om zelfs de meest wrede ontkenners op een vriendelijke manier aan te spreken. Zulke personen kunnen geen radicalen zijn, omdat radicalisme het tegendeel van zulke eigenschappen inhoudt. Het radicalisme is een anti -islamitische denkwijze en een politieke houding, die van buiten de wereld van de Islam is ingevoerd. Wanneer we dit sociale fenomeen nakijken, die als het radicalisme wordt omschreven, zien we, dat deze principieel een conglomeraat van methoden en veranderingen zijn, die door communisten in het verleden aangewend werd, of een expressie van "de verwaandheid der onwetendheid ", dat geen plaats heeft in de ware Islam.

Alle moslims moeten woede, onmeegaandheid en strijdzucht totaal afwijzen, omdat dit volkomen tegen de natuur van de Koran is, en een houding van een vriendelijk, zachtaardig, tolerant, kalm en meedogende houding nemen. De moslims moeten een voorbeeld voor de wereld zijn, en op grond van hun geestelijke bereik, tolerantie, matiging, bescheidenheid en vriendelijkheid bewondert worden. De moslims moeten de Islam op de beste manier naleven en de moraal van de Islam bekendmaken. Niet alleen in deze eigenschappen, maar ook op het gebied van wetenschap, cultuur, kunst, esthetiek en sociale orde en vele andere dingen.

Om deze Islam uit te leggen aan anderen en te verdedigen tegen vreemde ideeŽn zijn inbegrepen met wat we boven hebben opgesomd. In de onderstaande vers openbaart God duidelijk wat voor houding een moslim moet aannemen tegen anderen:

Roep tot de weg van uw Heer met wijsheid en goede raad en redetwist met hen op een gepaste wijze. Voorzeker uw Heer weet het beste wie van Zijn weg is afgedwaald; en Hij kent degenen goed die juist geleid zijn.(Koran 16: 125)

De psychologie en methoden van het terrorisme

Het concept van terrorisme heeft in de hedendaagse taal een bredere betekenis. Algemeen heeft het betrekking op het plegen van gewapende aanslagen door radicale ideologische groeperingen. In het algemeen betekent terreur intimidatie. Maar deze intimidatie omvat een breed veld, die de gehele existentie van mensen inhoudt, die het intense gevaar van angst en geweld voelen. Terreur omvat intense en systematische intimidatie, dat erop gericht is om mensen aan te zetten tot een bepaalde manier van denken en gedrag, waarbij alle vormen van geweld wordt toegepast om deze intimidatie te veroorzaken en handhaven. Maar in elke situatie is het doelwit van het terrorisme direct of indirect de bevolking zelf.

Terroristische organisaties oefenen terreurdaden uit om steun te krijgen. De intimidatie die ze gebruiken is erop gericht om hun kracht te vergroten en zo steun te vergaren van sommige of alle burgers.


Terroristen doelen erop om mensen schade aan te richten zowel psychologisch als lichamelijk, om een bepaalde doel te bereiken. Morelen van de religie daarentegen is tegengesteld aan terrorisme omdat ze streven naar liefde, welzijn, medelijden, vreugde en hoop in de maatschappij.

Het eerste waaraan men denkt bij terreur is de soort van terreur die door links- of rechts-radicale politieke of andere extremistische groepen gepraktiseerd wordt, maar er is ook een ander soort terreur, die hoofdzakelijk in Derde Wereld landen plaatsvindt, dat door dictatoriale regimes wordt uitgevoerd. In werkelijkheid handelt er zich hierbij om niks anders dan van een massatoepassing van dezelfde tactieken en principes, dat door terroristische groepen wordt aangewend. Een dictator of een titanische machtskartel gebruikt zijn macht alleen voor eigen voordeel, en om deze reden staat hij tegenover elke vorm van oppositie. In deze situatie hanteert het dictatoriale regime altijd hetzelfde formule om te laten dat ze sterker zijn dat de oppositie; hij oefent terreur uit zodat de bevolking angst heeft, en gebruikt deze angst om zijn macht te vestigen en handhaven.

Terroristische organisaties aan de andere kant hebben als doel, in overeenstemming met de ideeŽn die ze hebben, om een regering en bewindslieden te verwijderen die zij beschouwen als onlegitiem en wreed. En door dit te doen zullen ze hun doel bereiken om een gelukkigere en meer rechtvaardige leven te vestigen. Dit is echter geen realistische claim. In de Koran beschrijft God degenen die op deze manier denken:

Wanneer hun wordt gezegd: "Richt geen onheil op aarde aan" dan zeggen zij: "Wij zijn slechts vredestichters". Pas op! Voorzeker zij zijn het die onheil stichten, doch zij beseffen het niet. (Koran 2:11-12)

Voor terroristen is het vermoorden van mensen een manier van leven. Ze kunnen onschuldige mensen zonder genade neerschieten en bommen werpen op kinderen. Bloedvergieten is voor hun een plezier. Ze zijn ermee opgehouden om mens te zijn en zijn veranderd in dwaze wilde beesten. Als er onder hen iemand is die enige meedogendheid vertoond, beschouwen ze hem als een lafaard en verrader en worden buitenspel gezet. Ze gebruiken vaak hun wapen tegen elkaar en voeren bloedige zuiveringen tegen interne splintergroeperingen binnen hun eigen organisatie.

Het is duidelijk dat terrorisme niks anders dan een totale duivelse institutie van bloedvergieten is. Degene die zoiets aanhangt, verdedigt een satanische systeem. Als een terrorist religieuze taal en symbolen gebruikt, moet dit niemand misleiden. Terroristen die zich laf onder een dekmantel van religie verbergen, zijn dubbel schuldig, voor zowel het bloed dat ze hebben vergoten, als voor de antireligieuze propaganda dat ze hebben verspreid door hun terreurdaden in naam van de religie te plegen.


In de morele lessen van de Islam is het vermoorden van een onschuldige een verschrikkelijke daad. God verbiedt terroristische daden en verdoemt degenen die zulke daden begaan.

Terreur en religie zijn volkomen tegenstellend. Het terrorisme adapteert de manier van agressie, moord, conflict, gruwel en ellende. Maar volgens de Koran zijn dit allen vormen van onderdrukking. God beveelt vrede, harmonie, goodwill en compromissen. Hij verbiedt terreur en elke daad die niet vrede bevordert, en veroordeelt degenen die zulke daden uitoefenen:

En degenen, die het verbond van Allah breken nadat zij het hadden bevestigd en hetgeen Allah heeft bevolen verenigd te zijn, afsnijden en op aarde wanorde stichten, hen treft de vloek en zij zullen een slecht tehuis hebben(Koran 13:125)

Het voornaamste kenmerk van terreur en degenen die erdoor zijn geÔnfecteerd, is dat ze totaal ver staan van Godsvrees en liefde. Hun harten zijn verdoezelt en zijn geestelijk ziek. In de Koran Spreekt God over het karakter van zulke mensen:

En geef geen gehoor aan een verachtelijke eedaflegger, Lasteraar, achterklapper. Tegenhouder van het goede, overtreder, zondaar, Laatdunkend, bovendien een berucht misdadiger. (Koran 68:10-13)

Om zonder geldige reden in opstand te komen en aan te vallen zijn verboden door God. In de Islam zijn de daden die we als terreur beschouwen verboden. In de Koran wordt gezegd:

Zeg: "Mijn Heer heeft slechte daden, hetzij openlijk of in het geheim verboden en zonde en ongerechtvaardigde opstand; en dat gij datgene met Allah vereenzelvigt, waarvoor Hij u geen gezag heeft nedergezonden en dat gij van Allah dingen zegt, die gij niet weet. (Koran 7:33)


Öen vreest Allah, voorzeker, Allah is op de hoogte van hetgeen gij doet.
(Koran 5:8)

Geweld -Een van de meest belangrijke methoden van terroristische propaganda

Terroristen beschouwen hun gewelddaden als een belangrijke propaganda voor hun organisatie. Voor hun functioneren het moorden van onschuldige mensen, banken beroven, mensen terechtstellen, kidnappen en bommen plaatsen als propaganda voor hun strijd. Voor de terrorist die erop uit is om chaos te creŽren, is de publiciteit dat een gewelddadige handeling in ťťn dag kan bereiken, meer publiciteit dan miljoenen brochures kunnen doen.


Terroristen zien hun verwoestende daden als een propagandamiddel: door het wegnemen van mensenlevens en verwoesting hopen ze angst te verbreiden en zo hun macht en invloed te vergroten.

Dit idee is wijd verwijderd van ieder menselijke gevoel zoals barmhartigheid, mededogen, eendracht en tolerantie; het is onbekend van de morele lessen van de Koran en kan steun vergaren in gemeenschappen waar atheÔstische ideologieŽn heersen.

Om deze reden is de enige oplossing dat de mensheid van deze duistere denkwijze kan redden, de wijdverspreide acceptatie van de morele lessen die in de Koran zijn te vinden en deze onderling na te leven.

En Allah roept naar het tehuis van Vrede en leidt wie Hij wil naar het rechte pad. (Koran 10: 25)


En Allah roept naar het tehuis van Vrede en leidt wie Hij wil naar het rechte pad.
(Koran 10:25)

 
   
    

16. Gesta Francorum, or the Deeds of the Franks and the Other Pilgrims to Jerusalem, translated by Rosalind Hill, London, 1962, p. 91
17. August C. Krey, The First Crusade: The Accounts of Eye-Witnesses and Participants, Princeton & London, 1921, p. 261
18. August C. Krey, The First Crusade: The Accounts of Eye-Witnesses and Participants, p. 262
19. Alan Ereira, David Wallace, Crusades: Terry Jones Tells the Dramatic Story of Battle for Holy Land, BBC World Wide Ltd., 1995.